thaishrimpnews
โพสต์: 179 |
 โพสต์เมื่อ: 04/06/2007-14:52 GMT+7
บทที่ 1
สถานการณ์และแนวโน้มธุรกิจกุ้งโลก และกุ้งไทย
ถึงปัจจุบัน คงไม่ต้องย้อนอดีตกันอีกแล้ว เพราะเพื่อนชาวกุ้งไทยต่างได้รับทราบข้อมูลข่าวสารมาตามลำดับ ในที่นี้ จึงขอสรุปเฉพาะเนื้อหาที่จำเป็นหรือเพิ่มเติม เพื่อประกอบการทำความเข้าใจและเสริมพลังแก่เพื่อนชาวกุ้ง ตามลำดับ ดังนี้
คาดการณ์ผลผลิตกุ้งโลก ในปี 2550-2552
เมื่อมองในภาพรวมทั่วไป แม้ประเทศเลี้ยงกุ้งทุกประเทศจะมีนโยบายมุ่งมั่นเพิ่มผลผลิตและขยายการส่งออกกุ้งด้วยกันทั้งสิ้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว ธุรกิจกุ้งโลกโดยรวมในยุคปัจจุบัน มีความหมิ่นเหม่ที่จะก่อให้เกิดภาวะ อืด หรือ ถดถอย เอาได้ง่ายๆ จากเหตุหลายประการ ที่สำคัญ คือ
1. กุ้ง ยังเป็นอาหารทะเลที่อยู่ในกลุ่ม บริโภคเพื่อความพึงพอใจมากกว่าเพื่อความจำเป็น (อันดับหนึ่งในอาหารกลุ่มนี้ คือ ไข่คาเวียร์) ดังนั้น ในยามเศรษฐกิจทรงตัวหรือถดถอย ความถี่ของการซื้ออาหารประเภทกุ้งจะชะลอตัวลง ยกเว้น ต้องลดราคาขายปลีกให้ต่ำลงมากพอ หรือ สร้างแรงจูงใจอื่นเพิ่มเป็นพิเศษและชัดเจน จึงจะสามารถเพิ่มยอดขายได้ตามเป้าหมาย
2. ปี 2550 2552 เป็นปีที่มีความเสี่ยงที่จะเกิดปัญหาเศรษฐกิจทรงตัวหรือถดถอยในกลุ่มประเทศผู้บริโภคกุ้งเกือบทุกประเทศ ทั้ง สหรัฐอเมริกา อี.ยู. และญี่ปุ่น (ญี่ปุ่นได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า การบริโภคเพิ่มยากมาก) นอกจากบางประเทศที่สามารถบริโภคกุ้งเพิ่มได้อย่างรวดเร็วใน 3 ปีนี้ คือ จีน (เศรษฐกิจขยายตัวนำโด่งต่อเนื่อง) และรัสเซีย (ได้ขายน้ำมันและก๊าซธรรมชาติมากกว่าใคร)
3. ปัญหาราคาน้ำมันจะยังคงสูงต่อไป แม้ทุกประเทศถูกสูบเงินค่าน้ำมันจนกระเป๋าแฟบจนเป็นภาระของรัฐบาลแต่ละประเทศอยู่แล้ว แต่เมื่ออัตราความต้องการน้ำมันยังสูงอยู่ จะกลายเป็นเงื่อนไขบีบรัดให้การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจโดยรวมชะลอตัวต่อไป
4. ประเทศผู้เลี้ยงกุ้งจะผลิตกุ้งยากขึ้น เพราะแต่ละแหล่งเลี้ยงในแต่ละประเทศได้ใช้พื้นที่เลี้ยงมานานจนถึงระดับหมักหมมกันแล้วทั้งสิ้น ขณะที่ตลอดระยะ 3 ปีข้างหน้านี้ ภูมิอากาศจะไม่เอื้ออำนวยให้ผลิตกุ้งได้ง่ายๆ (อิทธิพลเอลนิโญ ควบคู่เริ่มวิกฤติโลกร้อนขั้นต้น) ซึ่งเหตุดังกล่าว แต่ละประเทศต้องปรับวิธีการเลี้ยงกุ้งกันถ้วนหน้า แต่เชื่อว่าปรับให้ลงตัวได้ไม่ง่าย
ดังนั้น หากจะประเมินเบื้องต้น จะได้ข้อมูลสรุปอย่างหยาบ ดังนี้
พ.ศ.2550 พ.ศ.2551 พ.ศ.2552
ผลผลิต คาดหวัง2 ผลิตได้ คาดหวัง ผลิตได้ คาดหวัง ผลิตได้
กุ้งเลี้ยง 2,000,000 1,700,000 2,200,000 1,700,000 2,000,000 1,800,000
จับธรรมชาติ 1 400,000 450,000 400,000 400,000 400,000 350,000
รวม 2,400,000 2,150,000 2,600,000 2,100,000 2,400,000 2,150,000
หมายเหตุ 1. ประมาณการเฉพาะที่ซื้อขายระหว่างประเทศ เพิ่มได้เพราะทะเลเขตอบอุ่นร้อนขึ้นและปลา (ตัวกินกุ้ง)ลด แต่จะชะลอตัวเพราะราคาน้ำมัน
2. การคาดหวัง ประเมินจากกระแสพัฒนาของประเทศหลัก ซึ่งจะชะลอตัวเมื่อกระทบภาวะ เศรษฐกิจและผลิตยากขึ้น หรือต้นทุนสูงจนไม่สมดุลกับราคาผลผลิต
3. การผลิตจริง เพิ่มยาก เพราะปัญหาเศรษฐกิจ ภูมิอากาศ และความหนาแน่นของแหล่งเลี้ยง ต้องใช้เวลาเพื่อปรับเทคนิคการเลี้ยงให้เหมาะสม แต่ถูกต้านยอดการผลิตเพราะราคา
แนวโน้มธุรกิจกุ้งโลก
ส่วนใหญ่ผลิตเพิ่มได้ยาก เพราะภูมิอากาศและราคาไม่เอื้ออำนวย แต่มีประเทศที่มีโอกาสเพิ่มผลผลิตได้บางประเทศ เช่น
1. จีน เพิ่มจากการปรับเทคนิคการเลี้ยงทางตอนใต้ของประเทศ ประกอบกับราคาภายในยังสูงพอที่จะกระตุ้นการขยายเขตการเลี้ยงได้ต่อไป แต่ผลผลิตส่งออกจะไม่เพิ่มมากหรือทรงตัวด้วยซ้ำ เพราะคาดว่า อัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของจีนในอีก 3 ปีข้างหน้า จะทรงตัวระดับเกิน 8% ต่อไป (รวมทั้ง อินเดีย ที่เกิน 7.5% และเวียตนามเกิน 7% - ข้อมูลนักวิชาการโลก)
2. มาเลเซีย เพิ่มจากการขยายฟาร์มเลี้ยงโดยเฉพาะฟาร์มเลี้ยงกุ้งขาว ในขณะที่มาเลเซียเป็นประเทศเดียวที่ยังอยู่ในฐานะศักยภาพการขายยังสูงกว่าศักยภาพการผลิต จึง ผลิตได้-ขายคล่อง อีกระยะหนึ่ง แม้จะถูกกระทบด้านราคาบ้าง แต่การที่เป็นฟาร์มใหม่สำหรับกุ้งขาวจะมีโอกาสด้านการผลิตทดแทนได้ระดับหนึ่ง
3. อินโดนีเซีย ซึ่งต่างชาติไปลงทุนมาก อาจมีโอกาสเพิ่มผลผลิตได้ ประกอบกับไม่ถูกเก็บภาษี AD ในตลาดสหรัฐ แต่ก็ไม่แน่เรื่องอุปสรรคอื่น เช่น น้ำเค็มจัด หรือโรคระบาด เพราะแหล่งผลิตเป็นกลุ่มบ่อเลี้ยงแปลงใหญ่ (ประเทศนี้ มีความเสี่ยงเรื่องยาตกค้างในอนาคตได้ง่าย)
4. อื่นๆ แม้จะผลิตเพิ่มหรือลดในบางประเทศ แต่ไม่ถึงกับกระทบด้านตลาดและราคาโดยรวมระดับโลก (เฉลี่ยกลบกันไป)
คาดการณ์ผลผลิตกุ้งไทย ในปี 2550 2552
การคาดการณ์นี้มิได้มีจุดประสงค์ชี้นำแต่ต้องกล่าวถึงตามเนื้อผ้า (ความเป็นจริงที่เป็นไปได้) เชื่อว่า แม้ไทยจะพยายามกระตุ้นให้มีการผลิตกุ้งหรือห้องเย็น (ส่วนน้อย) จะพยายามขยายพื้นที่เลี้ยงหรือใช้วิธี ผลิตมากๆในพื้นที่จำกัด ก็ยังเพิ่มยอดผลผลิตรวมได้ยาก เพราะ
1. ตลาดกุ้งไทย ฝากชีวิตไว้กับสหรัฐอเมริกาสูงมาก ในขณะที่ประเทศคู่ค้ารายนี้ของเรา กำลังมึน ทั้งด้านการเมืองและเศรษฐกิจ จะใช้การต่อรองหรือความรุนแรงก็ทำไม่ได้เช่นแต่ก่อน นอกจากแต่ละภาคส่วนบีบประเทศเล็กๆกระจายไปตามชนิดสินค้าและใช้ยุทธศาสตร์ ค่าเงินอ่อนตัว (สลับแข็งเล็กน้อยเป็นระยะ เพื่อให้โลกยังถือดอลล่าร์มากพอ) ดังนั้นในส่วนของกุ้งไทย ต้องยอมรับราคาต่ำกว่าชาวบ้าน ซึ่งไม่จูงใจต่อการเพิ่มผลผลิตเชิงปริมาณ
2. การผลิตกุ้งมากๆในแต่ละแหล่งเลี้ยง มีโอกาสก่อความหมักหมมในแหล่งเลี้ยงนั้นสูงมากโอกาสพลาดจะตามมาได้โดยง่าย
3. ผู้เลี้ยงกุ้งอิสระ จะปรับตัว เป็นการผลิตเชิงมูลค่าเพิ่มขึ้น แทนการผลิตเชิงปริมานจากอดีตถึงปัจจุบัน
4. ผู้เลี้ยงกุ้งบางส่วน ชลอหรือลดการผลิต หรือ ทยอยผลิตเพื่อความไม่ประมาท (เพราะกลัวขาดทุนสิ้นเนื้อประดาตัว เหมือนกรณีตัวอย่างในอดีต)
5. กระแสการเชียร์ให้ปล่อยกุ้งมากๆ แน่นๆ เพื่อให้ขายของได้มากๆ กำลังลดบทบาทลง เพราะฟาร์มเลี้ยงกุ้งต่างก็รู้ว่า แนวโน้มราคาไม่ดีหรือสูงพอที่จะเสี่ยง
6. ภาวะเอลนิโญ ผนวกกับภาวะโลกร้อน จะส่งผลให้ภูมิอากาศร้อนแล้ง แปรปรวน ทำให้ผลิตกุ้งยาก เสี่ยงเสียหายง่าย จะชะลออารมณ์ ตะลุย เลี้ยงกุ้งลงระดับหนึ่ง
ในที่นี้ จึงขอคาดการณ์ปริมาณผลผลิตกุ้งไทยไว้ที่ระดับ ±500,000 ตันเป็นหลัก และเจือด้วยความเสี่ยงผกผัน 3 ประการ คือ
1. ภาวะตึงเครียด ระดับโลก ด้านการเมือง เศรษฐกิจ และราคาน้ำมัน
2. การแข็งค่าเงินหยวนของจีน ( ถ้าไม่แข็งค่าให้ สหรัฐจะดิ้นไม่หลุด เพราะจีนได้เปรียบดุลการค้าสหรัฐ มหาศาลอย่างที่ไม่เคยเกิดเช่นนี้มาก่อน )
3. อิหร่าน ? ปั่นราคาน้ำมัน ซึ่งคาดว่าจะถึง 80 ดอลล่าร์/บาเรล จะส่งผลให้เศรษฐกิจโลกชะลอตัวรุนแรงในระยะ 2 ปีถัดไป
ทั้งนี้ 3 ประการดังกล่าว ถือเป็นเรื่องใกล้ตัวที่เราทำอะไรไม่ได้ นอกจากเตรียมใจรับผลกระทบทั้งเชิงบวกและลบหากเกิดเหตุดังกล่าวขึ้น
แนวโน้มธุรกิจกุ้งไทย
แนวโน้มธุรกิจกุ้งไทย โดยรวมจะปรับพัฒนาอย่างรวดเร็ว เพื่อความอยู่รอดในธุรกิจของตน โดยมีภาพการเปลี่ยนแปลงหลัก คือ การขัดแย้งต่อรองหรือแข่งขันระหว่างขั้นตอนธุรกิจจะลดลง แต่การขัดแย้งหรือแข่งขันในขั้นตอนธุรกิจเดียวกันจะเข้มข้นขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องร่วมทำความสมดุลกันต่อไป แต่แนวโน้มธุรกิจโดยรวมถือว่าพัฒนาไปในทางที่ดี มีความเข้าใจและเป้าหมายร่วมกันมากขึ้น ซึ่งเอื้อต่อการสร้างธุรกิจกลุ่มและธุรกิจเชื่อมโยง อันจะช่วยเพิ่มศักยภาพทางธุรกิจได้ระดับหนึ่ง
เฉพาะส่วนของฟาร์มเลี้ยงกุ้ง จะมีการผลิตสนองตลาดใน 2 รูปแบบ คือ
1. การผลิตเชิงปริมาณ จะผลิตโดยผู้ประกอบการรายใหญ่เป็นหลัก โดยผู้ประกอบการน้อยรายจะถือครองส่วนแบ่งตลาดผลผลิตเกิน 70% ของผลผลิตรวม (เหมือนสภาพการถือครองทรัพย์สินของคนไทยในปัจจุบัน ตามระบบทุนนิยมเสรี ที่ไม่เก็บภาษีทรัพย์สินและภาษีมรดก ซึ่งอารยะประเทศเขาเก็บกันมานมนานแล้ว จึงช่วยให้ประชาชนโดยรวมสามารถสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีได้ค่อนข้างทั่วถึงกว่า ขอแถมการเมืองสักนิด ใครจะเสนอให้บรรจุในรัฐธรรมนูญฉบับใหม่นี้ด้วยก็ยิ่งดี)
2. การผลิตเชิงมูลค่า จะผลิตโดยผู้ประกอบการอิสระหรือรายย่อย แต่ทั้งนี้ต้องมีแนวทางพัฒนาที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
สรุป
แนวโน้มธุรกิจกุ้งโลกและกุ้งไทย ถือว่า หมดยุค ขุดทอง ไปแล้ว และไม่น่าจะมีในอนาคต จึงจำเป็นที่ธุรกิจต้องมีการแข่งขัน และมีช่องทางที่เหมาะสมกับตนเอง ควบคู่ ศักยภาพและประสิทธิภาพการผลิตที่สูงพอ เพราะในอนาคตส่วนฟาร์มเพาะเลี้ยงกุ้งที่ทำต้นทุนเฉลี่ยระยะยาวต่ำพอจึงจะอยู่รอดในธุรกิจได้อย่างมั่นคงและยั่งยืน (ทั้งนี้ ต้องยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียง แห่งองค์พระประมุขของเราอย่างมั่นคงด้วย เพราะการหาได้แต่ใช้ฟุ่มเฟือยไม่พอเหมาะพอควร ไม่มีเหตุมีผล ไม่สร้างภูมิคุ้มกันที่ดียังไงก็ต้องเจ๊ง ไม่เราเจ๊งก็ชาติในอนาคตที่ไม่ไกลเกินเอื้อมอย่างแน่นอน)
|
Home
สมัครสมาชิก
แก้ไขข้อมูลส่วนตัว
คำถามที่พบบ่อย
Update
แก้ไขลักษณะหน้าจอ
ข้อความส่วนตัว
VIP Hosting
File2Go
My Game
Unitopic
Thaishrimpnews เว็บบอร์ด
ค้นหา
